Σε μια εποχή όπου η εικόνα κυριαρχεί και η επικοινωνία μετριέται σε «likes», μια φωνή επιμένει να μας θυμίζει τη μαγεία του αόρατου. Η ραδιοφωνική παραγωγός Ελευθερία Στεργιοπούλου μεταφέρει στην δημοσιογράφο Ευτυχία Λαμπροπούλου την αυθεντική εμπειρία του ραδιοφώνου από τα ερτζιανά κύματα στη θεατρική σκηνή, δημιουργώντας μια παράσταση που δεν βλέπεται μόνο αλλά βιώνεται. Με οδηγό τη δύναμη της φωνής και τη ζωντανή αλληλεπίδραση, το κοινό καλείται να γίνει μέρος μιας κοινής «συχνότητας», όπου οι ιστορίες, η μουσική και το συναίσθημα ενώνονται σε μια μοναδική εμπειρία. Η παράσταση «Η πρώτη συχνότητα μας ενώνει» δεν είναι απλώς μια καλλιτεχνική πρόταση είναι μια υπενθύμιση ότι, πέρα από οθόνες και φίλτρα, η ανθρώπινη σύνδεση παραμένει η πιο ισχυρή μορφή επικοινωνίας.
Πώς γεννήθηκε η αρχική ιδέα να μεταφερθεί η εμπειρία του ραδιοφώνου σε μια θεατρική σκηνή;
Στον χώρο των ΜΜΕ είμαι είκοσι έξι έτη άρχισα από την τηλεόραση του super b. Εδώ και εννέα χρόνια έγινε ένα όνειρο πραγματικότητα, να είμαι στον αέρα των fm με καθημερινή εκπομπή, θεματική, που αφορά στο θέατρο, στη μουσική, στο βιβλίο, στον πολιτισμό γενικότερα. Συγκεκριμένα τα τελευταία πέντε έτη είμαι στο Ράδιο Γάμμα 94 fm καθημερινά στις 10:00 το πρωί. Όλο αυτό είναι καθημερινότητα, είναι τρόπος ζωής, ευλογία. Όταν κάνεις αυτό που αγαπάς πάντα γεννιούνται ιδέες για να τιμήσεις το μέσο που υπηρετείς, για να θυμίσεις στους παλαιότερους και να νιώσουν οι νέοι την δύναμη της επικοινωνίας χωρίς εικόνα, χωρίς like.
Τι σημαίνει για εσάς ο τίτλος «Η πρώτη συχνότητα μας ενώνει»;
Ο τίτλος της παράστασης έγινε η πραγματικότητα μου χωρίς να το καταλάβω. Το σύμπαν συνωμότησε για αυτή την συνεργασία, με την κα Αθηνά Καλλιμάνη-Γεωργιτσοπούλου, που προέκυψε τη στιγμή ακριβώς που ήμουν σίγουρη ότι ναυάγησε η επιθυμία μου το ραδιόφωνο να συστηθεί επί σκηνής. Είχα αναθέσει σε καλό συνάδελφο τα κείμενα και την σκηνοθεσία και επειδή συνέβη κάτι απρόοπτο δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί. Τότε απευθύνθηκα στην κα Αθηνά Καλλιμάνη. Η Αθηνά πήρε την επιθυμία μου, που έμοιαζε με άπιαστο όνειρο, στα χέρια της και μια λίστα τραγουδιών 3 Μαρτίου 2026 και μου είπε πάμε. Ευχαριστώ θερμά την περιφέρεια δυτικής Ελλάδας που διοργανώνει την δράση και την αναθέτει στην κοινσεπ βηματα Ελευθερίας, αυτό όμως έχει δέσμευση ημερομηνίας …..στον αέρα Τετάρτη 1 Απριλίου …όλα λοιπόν στον αέρα με χρόνο ελάχιστο ….Η πρωτη συχνότητα μας ενώνει λοιπόν … και μια ομάδα απο ωραίους τρελούς θεατρικό εργαστήρι πολυφωνικής και Αθηνά και ο καταξιωμένος μουσικός Κωστής Παναγόπουλος είμαστε στον αέρα !!!
Ποιες προσωπικές σας εμπειρίες από το ραδιόφωνο ενσωματώνονται στην παράσταση;
Το μήνυμα είναι ένα, το ταξίδι της ίδιας της Ζωής κάθε μέρα. Σας αφιερώνω ένα τραγούδι …τα λέει όλα …ΠΑΡΕΑ ερμηνεία Νατάσα Μποφίλιου στίχοι Γεράσιμου Ευαγγελάτου Μουσική Θέμης Κραμουρατίδης
Πόσο διαφορετικό είναι να «εκπέμπετε» μπροστά σε κοινό σε σχέση με το να μιλάτε σε ένα αόρατο ραδιοφωνικό ακροατήριο;
Είναι πρόκληση για εμάς, είναι πρόσκληση για όλους εσάς !!
Ποιος είναι ο ρόλος της φωνής ως βασικού εκφραστικού εργαλείου σε αυτή τη σκηνική συνθήκη;
Είμαι κανονικά στον αέρα των fm, είμαι σε γραμμές τεχνης, απλώς σε διαφορετικές ράγες .
Τι θέλετε να νιώσει ο θεατής όταν ακούσει το «Καλησπέρα σας… Είμαστε ζωντανά» μέσα στο θέατρο;
O τίτλος τα λέει όλα. Η πρώτη συχνότητα μας ενώνει. Φτάνει να είμαστε συντονισμένοι στη Ζωή. Η παράσταση, η εκπομπή είναι διαδραστική. Είμαστε όλοι μια παρέα στον αέρα των fm, στη Σκηνή, ο ένας πλάι στον άλλον είτε αόρατα είτε ορατά.
Τέλος, σε μια εποχή ψηφιακής υπερπληροφόρησης, ποια είναι κατά τη γνώμη σας η διαχρονική δύναμη του ραδιοφώνου;
Το ραδιόφωνο έχει ένα ταξίδι στο χρόνο, έχει συμβάλλει και έχει επηρεάσει το Κοινωνικό γίγνεσθαι πολλές φορές. Η έκθεση στο φουαγιέ του θεάτρου Γραμμές Τέχνης, τις ημέρες των παραστάσεων, θα μας μεταφέρει σε άλλες εποχές και στη διαδρομή της εξέλιξης του ραδιοφώνου ως αντικείμενο. Τα on air στο κόκκινο θα σας αφηγηθεί όλα τα άλλα χωρίς like Ευχαριστώ θερμά τον Αντιπεριφερειάρχη, κ Παναγιώτη Μπράμο, τους επιχειρηματίες-χορηγούς, τον καταξιωμένο μουσικό Κωστή Παναγόπουλο που θα μας ταξιδέψει με τις μελωδίες του και τον συλλέκτη Γιάννη Λύρα. Ευγνώμων προς όλους, που συμβάλλουν με όποιο τρόπο στην υλοποίηση των παραστάσεων.
Η Πρώτη Συχνότητα Μας Ενώνει φέρνει μια ραδιοφωνική εκπομπή ζωντανά στη θεατρική σκηνή, σε μια βραδιά γεμάτη συναίσθημα και δημιουργία. Την Τετάρτη 1 Απριλίου, στις 21.00, στο θέατρο Γραμμές Τέχνης στην Πάτρα, μπορείτε και εσείς αγαπητοί αναγνώστες να γίνετε μέρος αυτής της μοναδικής συνάντησης. Τα κείμενα και τη σκηνοθεσία υπογράφει η Αθηνά Καλλιμάνη Γεωργιτσοπούλου, στο μικρόφωνο η ραδιοφωνική παραγωγός Ελευθερία Στεργιοπούλου, και το Θεατρικό Εργαστήρι Πολυφωνικής Πατρών με τους ταλαντούχους ηθοποιούς σας μεταφέρουν στη μαγεία του ραδιοφώνου. Η Αθηνά Γεωργιτσοπούλου Καλλιμάνη συναντά την δημοσιογράφο Ευτυχία Λαμπροπούλου σε μια συνομιλία που ξεπερνά τα όρια της σκηνής και εισχωρεί στον πυρήνα της ανθρώπινης εμπειρίας. Με αφετηρία το ραδιόφωνο ως ζωντανή δύναμη επικοινωνίας και όχι ως αόρατο μέσο, ξεδιπλώνεται μια καλλιτεχνική προσέγγιση όπου η φωνή γίνεται σώμα, η σιωπή αποκτά ένταση και ο λόγος μετατρέπεται σε κοινό τόπο συνάντησης. Μέσα από τη μουσικοθεατρική σύνθεση αναδεικνύεται η ανάγκη του ανθρώπου να συνδεθεί, να εκφραστεί, να υπάρξει. Μια συνέντευξη που δεν περιορίζεται σε απαντήσεις αλλά λειτουργεί ως ένας ζωντανός παλμός, που ταξιδεύει πέρα από σύνορα και χρόνους, αγγίζοντας την ουσία της τέχνης και της ζωής.
Πώς προσεγγίσατε σκηνοθετικά τη μεταφορά ενός «αόρατου» μέσου όπως το ραδιόφωνο στη σκηνή;
Το ραδιόφωνο, πιστεύω για τους λάτρεις ακροατές του όπως και για μένα, δεν είναι ένα αόρατο μέσο. Είναι πιο ορατό του ορατού, γιατί καθώς εκπέμπει μας ακολουθεί και το ακολουθούμε. Άνθρωπος και ραδιόφωνο λειτουργούν καθημερινά σε παράλληλες τροχιές. Στον ελάχιστο χρόνο που είχα και έχω στην διάθεσή μου, για να γράψω τα κείμενα και ταυτόχρονα να σκηνοθετώ, σχεδόν τρεις εβδομάδες, εστίασα στη δυναμική της φωνής του ραδιοφώνου. Η φωνή του ραδιοφώνου είναι η φωνή του ραδιοφωνικού παραγωγού, του εκφωνητή, του συνθέτη, του στιχουργού, του ηθοποιού, του όποιου ακροατή. Μέσα από όλες αυτές τις οντότητες το ραδιόφωνο γίνεται η φωνή της κάθε ηλικίας, του κάθε τόπου, της κάθε ανθρώπινης ιστορίας, της ζωντανής επικοινωνίας, των συναισθημάτων, των ανατροπών, της επανάστασης, του κοινωνικού γίγνεσθαι. Το ραδιόφωνο είναι η φωνή που δεν την εμποδίζουν τα σύνορα.
Με ποια κριτήρια επιλέξατε τα ποιήματα;
Τα ποιήματα επιλέχτηκαν βάσει των θεμάτων που απασχολούν τον κάθε άνθρωπο διαχρονικά μέχρι σήμερα σε όλο τον κόσμο και όχι μέσα σε στενά ηλικιακά ή τοπικά όρια. Γιατί οι άνθρωποι, με μέσο επικοινωνίας το ραδιόφωνο, σπάνε τους τοίχους, μηδενίζουν τις αποστάσεις και με τις επιλογές τους, τις αποφάσεις τους, τις ενέργειές τους αλληλοεπιδρούν και διαμορφώνουν την καθημερινότητα και ορίζουν τις αξίες της ύπαρξης.
Πώς «συνομιλούν» τα ποιητικά κείμενα με τη μουσική και τον λόγο μέσα στην παράσταση;
Τα ποιητικά κείμενα είναι η δυναμική και μεστή τέχνη της έκφρασης, του λόγου όπου η μια λέξη γεννάει μυριάδες λέξεις. Οι στίχοι των τραγουδιών είναι η λαϊκή αλλά και η ποιητική τέχνη του λόγου. Οι μελωδίες των τραγουδιών είναι η τέχνη του λόγου σε μορφή ήχου. Όλα τα χαρακτηριστικά λοιπόν μιας ραδιοφωνικής εκπομπής έχουν σημείο τομής τον λόγο, τη συνομιλία που συνθέτει ακόμη και μέσα από τις αντιθέσεις.
Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στη συγγραφή των κειμένων αυτής της μουσικοθεατρικής σύνθεσης;
Η μεγαλύτερη πρόκληση στη συγγραφή των κειμένων αυτής της μουσικοθεατρικής σύνθεσης ήταν πρώτα από όλα λειτουργική, δηλαδή να ξεπεράσω, να νικήσω τον διαθέσιμο χρόνο που δεν σταματούσε να τρέχει και στη συνέχεια το περιεχόμενο των κειμένων να μπορεί να προκαλέσει τη γρήγορη ζύμωση της θεατρικής ομάδας όσον αφορά στην εν συναίσθηση του εγχειρήματος.
Τι ρόλο παίζει η σιωπή, πέρα από τον ήχο, σε μια παράσταση που έχει ως κεντρικό άξονα το ραδιόφωνο;
Η σιωπή είναι υπαρκτή μέσα στο χωροχρόνο του ραδιοφώνου και αποτελεί τον πιο δυνατό τρόπο συνομιλίας με τον εαυτό μας. Επί πλέον η σιωπή, ως βουβό κύμα, πάλλεται σε όλη τη διάρκεια της παράστασης μέσα από τους θεατές που στην πραγματικότητα δεν σιωπούν αλλά συμμετέχουν ενεργά και αλληλεπιδρούν με τους ηθοποιούς.
Πώς δουλέψατε με τους ηθοποιούς ώστε να αποδώσουν αυτή τη λεπτή ισορροπία μεταξύ αφήγησης και ακρόασης;
Ο ηθοποιός είναι ο τυχαίος ακροατής. Τον παρασύρει η μαγεία της ραδιοφωνικής εκπομπής, φαντάζεται, δημιουργεί εικόνες όπου μέσα τους πότε δρα και πότε όχι. Αφήγηση και ακρόαση αποτελούν ένα σώμα.
Επί τη ευκαιρία θα ήθελα να ευχαριστήσω την ομάδα μου, τα μέλη του θεατρικού Εργαστηρίου Πολυφωνικής, που συνδημιουργούμε για δεκαεπτά ολόκληρα χρόνια, που ανταποκρίθηκαν και σε αυτή την τόσο απαιτητική πρόκληση δίνοντας για μία ακόμη φορά τον καλύτερο τους εαυτό.
Τέλος, αν το ραδιόφωνο είναι «φωνή», ποια θα λέγατε ότι είναι η «ψυχή» αυτής της παράστασης;
Το ραδιόφωνο είναι η φωνή της ύπαρξης, της φύσης. Είναι φωνή αισθαντική, υποστηρικτική, ανατρεπτική, αισιοδοξίας, αμφισβήτησης. Είναι η φωνή της μνήμης, η φωνή του αδιέξοδου, της μοναξιάς. Φωνή με χιούμορ μα και ειρωνική. Τι άλλο λοιπόν εκτός από το ραδιόφωνο θα μπορούσε να είναι η ψυχή της παράστασης;
