Ένας χώρος που σχεδιάστηκε για να προάγει τη βιώσιμη μετακίνηση και να ενθαρρύνει τη χρήση του ποδηλάτου στο κέντρο της Πάτρας, σήμερα προκαλεί έντονη ανησυχία στους ίδιους τους χρήστες του. Ο ποδηλατόδρομος της Όθωνος Αμαλίας παρουσιάζει σε αρκετά σημεία εικόνα φθοράς και εγκατάλειψης, μετατρέποντας μια απλή καθημερινή διαδρομή σε άσκηση ισορροπίας και αντανακλαστικών.
Ποδηλάτες και χρήστες ηλεκτρικών πατινιών περιγράφουν μια κατάσταση που, όπως λένε, χειροτερεύει με την πάροδο του χρόνου. Σπασμένα ή μετατοπισμένα κράσπεδα, φθαρμένα διαχωριστικά και κακοτεχνίες δημιουργούν αιφνιδιαστικά εμπόδια. Σε ώρες αυξημένης κίνησης ή όταν η ορατότητα είναι περιορισμένη, ο κίνδυνος γίνεται ακόμη μεγαλύτερος, καθώς πολλά από τα προβληματικά σημεία γίνονται αντιληπτά την τελευταία στιγμή.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η εικόνα των διαχωριστικών κρασπέδων. Σε αρκετά σημεία έχουν υποστεί ζημιές ή έχουν αποκολληθεί, προεξέχοντας μέσα στη λωρίδα κυκλοφορίας. Ένα απότομο φρενάρισμα ή μια κίνηση αποφυγής αρκεί για να χαθεί ο έλεγχος. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, σύμφωνα με μαρτυρίες πολιτών, όπου αναβάτες βρέθηκαν στο οδόστρωμα, με τραυματισμούς που κυμαίνονται από εκδορές και μώλωπες έως περιστατικά που χρειάστηκαν ιατρική φροντίδα.
Το πρόβλημα γίνεται εντονότερο τις βραδινές ώρες, όταν ο φωτισμός δεν επαρκεί για να αναδειχθούν οι φθορές του οδοστρώματος. Τότε, ο ποδηλατόδρομος παύει να αποτελεί ασφαλή εναλλακτική και μετατρέπεται σε διαδρομή υψηλού ρίσκου.
Η κατάσταση γεννά εύλογα ερωτήματα για τη συντήρηση του έργου και την ταχύτητα αντίδρασης των αρμόδιων υπηρεσιών. Η προώθηση της βιώσιμης κινητικότητας δεν εξαντλείται στην κατασκευή μιας υποδομής. Προϋποθέτει συνεχή έλεγχο, άμεσες παρεμβάσεις και ένα σταθερό πρόγραμμα συντήρησης που θα αποτρέπει τη φθορά πριν εξελιχθεί σε κίνδυνο.
Οι χρήστες της διαδρομής ζητούν άμεση αποκατάσταση των κατεστραμμένων τμημάτων, αντικατάσταση των φθαρμένων στοιχείων και τακτικούς ελέγχους σε όλο το μήκος του ποδηλατοδρόμου. Όπως επισημαίνουν, η ασφάλεια όσων επιλέγουν το ποδήλατο ή το πατίνι δεν μπορεί να θεωρείται δευτερεύον ζήτημα.
Ένας ποδηλατόδρομος που δημιουργήθηκε για να προσφέρει ασφαλείς και φιλικές προς το περιβάλλον μετακινήσεις δεν μπορεί να λειτουργεί ως εστία κινδύνου. Η άμεση αντιμετώπιση των προβλημάτων δεν είναι απλώς τεχνικό ζήτημα· είναι θέμα δημόσιας ασφάλειας και σεβασμού προς τους πολίτες που επιλέγουν καθημερινά έναν διαφορετικό τρόπο μετακίνησης στην πόλη.
