Σε μια επιχείρηση που αποτυπώνει το εύρος του σύγχρονου υβριδικού πολέμου, η Μοσάντ φέρεται να αξιοποίησε το ίδιο το κρατικό σύστημα επιτήρησης του Ιράν για να στοχεύσει τον ανώτατο ηγέτη της χώρας, Αλί Χαμενεΐ. Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, το Ισραήλ είχε παραβιάσει εδώ και χρόνια το εκτεταμένο δίκτυο καμερών κυκλοφορίας της Τεχεράνη, αποκτώντας πρόσβαση σε κρίσιμες πληροφορίες για τις κινήσεις των σωματοφυλάκων και υψηλόβαθμων αξιωματούχων.
Το δίκτυο καμερών θεωρείται βασικό εργαλείο του ιρανικού κρατικού μηχανισμού για την επιτήρηση διαδηλωτών και αντιφρονούντων. Ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες κατάφεραν να το χρησιμοποιήσουν αντίστροφα. Μέσα από συγκεκριμένες κάμερες που κάλυπταν στρατηγικά σημεία, εντόπισαν τα σημεία στάθμευσης των οχημάτων της προσωπικής φρουράς του Χαμενεΐ και χαρτογράφησαν τις διαδρομές, τα ωράρια και τις κατοικίες των μελών της ομάδας ασφαλείας.
Η πολυετής παρακολούθηση φέρεται να παρήγαγε λεπτομερή αρχεία για το ποιοι αξιωματούχοι προστατεύονταν, ποιοι φρουροί ήταν επιφορτισμένοι με την ασφάλειά τους και πότε εναλλάσσονταν οι βάρδιες. Το επίπεδο διείσδυσης αποκαλύπτει συστηματική και μεθοδική συλλογή πληροφοριών που ξεπερνά την απλή τεχνική παραβίαση.
Παράλληλα, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, η CIA διέθετε εσωτερική πηγή που παρείχε κρίσιμα δεδομένα για τις κινήσεις και τις συσκέψεις της ηγεσίας. Το πρωί του Σαββάτου 28 Φεβρουαρίου, ο πληροφοριοδότης φέρεται να μετέφερε πληροφορίες για έκτακτη σύσκεψη στην οδό Pasteur, εξέλιξη που θεωρήθηκε επιχειρησιακή ευκαιρία.
Η απόφαση για επέμβαση, κατά τις ίδιες πηγές, δεν είχε ληφθεί εκ των προτέρων αλλά ελήφθη σε πραγματικό χρόνο. Εκτιμήθηκε ότι η συγκυρία θα αιφνιδίαζε τον Χαμενεΐ και δεν θα του επέτρεπε να μετακινηθεί έγκαιρα σε προστατευμένο καταφύγιο. Ταυτόχρονα, Ισραήλ και Ηνωμένες Πολιτείες φέρονται να διέκοψαν προσωρινά την υπηρεσία κινητής τηλεφωνίας στην περιοχή, με αποτέλεσμα όσοι επιχειρούσαν να επικοινωνήσουν με τη φρουρά να λαμβάνουν σήμα κατειλημμένης γραμμής.
Οι αποκαλύψεις, εφόσον επιβεβαιωθούν, αναδεικνύουν την έκταση της τεχνολογικής και επιχειρησιακής διείσδυσης ξένων υπηρεσιών σε κρίσιμες υποδομές του Ιράν και επαναφέρουν στο προσκήνιο τη σκιώδη σύγκρουση ανάμεσα σε Τεχεράνη και Τελ Αβίβ, μια αντιπαράθεση που εκτυλίσσεται εδώ και χρόνια στο παρασκήνιο της διεθνούς πολιτικής σκηνής.
