Η πολιτική σταθερότητα αναδεικνύεται σε κρίσιμο παράγοντα για την αντοχή της οικονομίας σε ένα περιβάλλον διεθνούς αστάθειας, όπως υπογράμμισε ο Γιάννης Στουρνάρας, στέλνοντας σαφές μήνυμα για την πορεία της χώρας μέσα σε ένα σκηνικό γεωπολιτικών εντάσεων και ενεργειακών πιέσεων. Η τοποθέτησή του εστιάζει στην ανάγκη διατήρησης ενός σταθερού πολιτικού πλαισίου που θα επιτρέψει στην οικονομία να διαχειριστεί αποτελεσματικά τις εξωτερικές κρίσεις και να διατηρήσει τη μακροοικονομική της ισορροπία.
Μέσα σε αυτό το αβέβαιο διεθνές περιβάλλον, η ελληνική οικονομία αναμένεται να κινηθεί με πιο συγκρατημένους ρυθμούς, με την ανάπτυξη να διαμορφώνεται στο 1,9 τοις εκατό το 2026, επηρεασμένη κυρίως από την επιβράδυνση της κατανάλωσης και τη χαμηλότερη συμβολή του εξωτερικού τομέα. Την ίδια στιγμή, η ευρωζώνη εμφανίζει ακόμη πιο έντονα σημάδια κόπωσης, με τον ρυθμό ανάπτυξης να περιορίζεται στο 0,9 τοις εκατό, καθώς ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και οι αναταράξεις στην ενέργεια εντείνουν τον κίνδυνο στασιμοπληθωρισμού.
Παρά τις πιέσεις, η Ελλάδα διατηρεί ένα συγκριτικό πλεονέκτημα ανθεκτικότητας, συνεχίζοντας να αναπτύσσεται ταχύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και ενισχύοντας τη διαδικασία σύγκλισης. Καθοριστικό ρόλο σε αυτή την πορεία αναμένεται να διαδραματίσουν οι επενδύσεις, οι οποίες στηρίζονται από ευρωπαϊκούς πόρους, την πιστωτική επέκταση και την εισροή ξένων κεφαλαίων, ενώ η ιδιωτική κατανάλωση παραμένει θετικός παράγοντας, αν και με ηπιότερη δυναμική.
Η αγορά εργασίας εμφανίζει θετικές προοπτικές, με την απασχόληση να ενισχύεται και την ανεργία να υποχωρεί περαιτέρω στο 8,2 τοις εκατό, στοιχείο που στηρίζει το διαθέσιμο εισόδημα και την κοινωνική συνοχή. Ωστόσο, οι πληθωριστικές πιέσεις επιστρέφουν στο προσκήνιο, καθώς η αναζωπύρωση του κόστους ενέργειας οδηγεί τον πληθωρισμό στο 3,1 τοις εκατό, πάνω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης, δημιουργώντας νέα δεδομένα για τη νομισματική πολιτική.
Η στάση της Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα παραμένει αβέβαιη και ευέλικτη, με το ενδεχόμενο αυστηρότερων παρεμβάσεων να βρίσκεται στο τραπέζι εφόσον οι πληθωριστικές πιέσεις αποκτήσουν μόνιμα χαρακτηριστικά. Την ίδια ώρα, ο τραπεζικός τομέας διατηρεί θετική δυναμική, αν και η διεθνής αβεβαιότητα ενδέχεται να επηρεάσει το κόστος χρηματοδότησης και την ποιότητα των δανειακών χαρτοφυλακίων.
Σε αυτό το πλαίσιο, η συγκυρία λειτουργεί ως καμπανάκι για την Ευρώπη, αλλά και ως ευκαιρία για επανεκκίνηση της ενοποίησης και ενίσχυση του συντονισμού των πολιτικών. Για την Ελλάδα, το διακύβευμα παραμένει σαφές, η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και η διατήρηση της πολιτικής βούλησης αποτελούν τη βάση για τη μετατροπή της κρίσης σε ευκαιρία και για τη διαμόρφωση μιας οικονομίας σύγχρονης, βιώσιμης και ανταγωνιστικής.
