Η υπόθεση της Κιβωτός του Κόσμου και του ιδρυτή της Πατέρα Αντώνιο περνά σε μία ακόμη κρίσιμη καμπή μετά την απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων που τον έκρινε ένοχο για σειρά πράξεων κακοποιητικής συμπεριφοράς σε βάρος ανηλίκων φιλοξενούμενων της δομής. Το δικαστήριο τον καταδίκασε για εννέα από τις δεκαεννέα πράξεις που του αποδίδονταν, περισσότερες από εκείνες για τις οποίες είχε κριθεί ένοχος πρωτοδίκως, καθώς σε πρώτο βαθμό η καταδίκη αφορούσε πέντε πράξεις. Συγκεκριμένα κρίθηκε ένοχος κατά περίπτωση για έξι πράξεις βαριάς σωματικής βλάβης ανηλίκων που βρίσκονταν υπό την προστασία του, για ηθική αυτουργία σε επικίνδυνη σωματική βλάβη ανηλίκου, για ηθική αυτουργία σε απλή σωματική βλάβη και για ηθική αυτουργία σε απειλή. Ένοχοι κρίθηκαν ακόμη τέσσερις συνεργάτες του ενώ δύο κατηγορούμενοι απαλλάχθηκαν από όλες τις κατηγορίες. Μεταξύ των καταδικασθέντων περιλαμβάνονται πρώην μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, πρώην υπεύθυνος παιδαγωγών και πρώην διευθύντρια δομής στον Βόλο, στους οποίους αποδόθηκαν κατά περίπτωση πράξεις βαριάς και επικίνδυνης σωματικής βλάβης, απλής σωματικής βλάβης, απειλής και έκθεσης. Υπενθυμίζεται ότι και η εισαγγελική πρόταση είχε κινηθεί στην ίδια κατεύθυνση, περιγράφοντας τον ιδρυτή ως το πρόσωπο αναφοράς της οργάνωσης και υποστηρίζοντας ότι όλα περνούσαν από το χέρι του.
Από την πλευρά του ο πατέρας Αντώνιος απορρίπτει κατηγορηματικά τις κατηγορίες και κάνει λόγο για πλεκτάνη που στήθηκε εις βάρος του και εις βάρος του έργου της οργάνωσης. Στην πρώτη του δημόσια συνέντευξη μετά από τρία χρόνια δήλωσε ότι η ψυχολογία του είναι δυνατή επειδή αντλεί δύναμη από την ιεροσύνη και την πίστη του, υποστηρίζοντας ότι δεν του επιτρέπεται να λυγίσει διότι οφείλει να παλέψει για να αποδείξει την αθωότητά του. Τόνισε ότι στο δικαστήριο μάρτυρες ανασκεύασαν ή διαφοροποίησαν τις αρχικές τους καταθέσεις, κάνοντας λόγο ακόμη και για αναφορές σε πιέσεις και χρηματισμούς, στοιχεία που κατά τον ίδιο αποδομούν τον πυρήνα του κατηγορητηρίου. Ιδιαίτερη μνεία έκανε σε βασικό μάρτυρα κατηγορίας που ανακάλεσε, δηλώνοντας ότι προτιμά να αντιμετωπίσει τις συνέπειες παρά να μην πει την αλήθεια. Ο ίδιος επέλεξε μαζί με τους δικηγόρους του να αποχωρήσει από τη διαδικασία, εκφράζοντας την άποψη ότι δεν υπήρχε λόγος να παραμείνει σε μία δίκη όπου όπως υποστηρίζει η απόφαση είχε ήδη προδιαγραφεί.
Η Κιβωτός του Κόσμου ιδρύθηκε στον Κολωνό και εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο γνωστούς φιλανθρωπικούς οργανισμούς της χώρας, φιλοξενώντας επί σειρά ετών χιλιάδες παιδιά, Έλληνες, μετανάστες και προσφυγόπουλα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει επικαλεστεί ο ιδρυτής της, το έργο στηρίχθηκε σε χιλιάδες εθελοντές και στη στήριξη της κοινωνίας. Ο πατέρας Αντώνιος επιμένει ότι η ανάπτυξη της οργάνωσης δημιούργησε αντιδράσεις, υποστηρίζοντας ότι η γιγάντωση του έργου επηρέασε τη χρηματοδότηση άλλων φορέων και προκάλεσε δυσαρέσκεια σε συγκεκριμένους κύκλους. Παράλληλα κάνει λόγο για σταδιακή αποδυνάμωση της δομής τα τελευταία τρία χρόνια, με κλείσιμο ή υπολειτουργία δομών και μείωση του αριθμού των παιδιών.
Η απόφαση της Δικαιοσύνης είναι σαφής και καταγεγραμμένη, ωστόσο η υπόθεση παραμένει αντικείμενο έντονης δημόσιας συζήτησης. Από τη μία πλευρά υπάρχει η ετυμηγορία του δικαστηρίου που αποδίδει συγκεκριμένες ευθύνες, από την άλλη η σταθερή θέση του ιδρυτή ότι πρόκειται για μία άδικη δίωξη που θα καταρρεύσει σε επόμενο στάδιο. Ο ίδιος δηλώνει έτοιμος να ξεκινήσει από την αρχή με το ίδιο όραμα και τον ίδιο σκοπό, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η αλήθεια θα αποκατασταθεί.
Σε μία υπόθεση που αγγίζει ευάλωτα παιδιά, κοινωνικές δομές και την εμπιστοσύνη των πολιτών στη φιλανθρωπία και στη δικαιοσύνη, οι λέξεις έχουν ιδιαίτερο βάρος. Η τελική κρίση της ιστορίας θα εξαρτηθεί από την πλήρη αποτίμηση των στοιχείων και από την πορεία που θα ακολουθήσει η δικαστική διαδικασία. Μέχρι τότε, η δημόσια συζήτηση παραμένει ανοιχτή και η ανάγκη για διαφάνεια και απόλυτη διερεύνηση όλων των πτυχών της υπόθεσης παραμένει ζητούμενο.
