«Καθαίρεση» α λα καρτ; Η ημερομηνία που άναψε φωτιές στον Εμπορικό Σύλλογο Πατρών
Στον Εμπορικό και Εισαγωγικό Σύλλογο Πατρών το καλοκαίρι φαίνεται πως ήρθε νωρίτερα και μάλιστα με έντονο πολιτικό και συνδικαλιστικό καύσωνα. Εκεί όπου η συζήτηση αναμενόταν να περιστρέφεται γύρω από την αγορά, τις θερινές εκπτώσεις και την εμπορική κίνηση, το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε αιφνιδιαστικά σε εξώδικα, παραιτήσεις, καθαιρέσεις και μια ημερομηνία που εξελίσσεται στο πιο αμφιλεγόμενο σημείο της υπόθεσης.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η απομάκρυνση του Γιώργου Αβράμη από τη θέση του αντιπροσώπου στην Ομοσπονδία Εμπορίου και Επιχειρηματικότητας Πελοποννήσου, Νοτιοδυτικής Ελλάδας και Ιονίων Νήσων (ΟΕΕΣΠ), μια εξέλιξη που ο ίδιος καταγγέλλει ως θεσμικά διάτρητη, αμφισβητώντας ευθέως τη διαδικασία με την οποία επιχειρήθηκε να εμφανιστεί η αποχώρησή του.
Η υπόθεση έλαβε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις μετά την επίσημη διαμαρτυρία – εξώδικο που απέστειλε προς τον Ιωάννη Ρούπα, το οποίο κοινοποιήθηκε στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και έφερε στο προσκήνιο μια σειρά από σοβαρά ερωτήματα.
Στο εξώδικό του ο Γιώργος Αβράμης υποστηρίζει ότι ουδέποτε εξουσιοδότησε τον κ. Ρούπα να τον εκπροσωπήσει για το συγκεκριμένο θέμα, ούτε του παρείχε άδεια να διακινήσει ή να καταθέσει οποιοδήποτε έγγραφο που να εκφράζει τη δική του βούληση. Όπως επισημαίνει, η παραίτηση από μια εκλεγμένη θέση αποτελεί αυστηρά προσωπική πράξη και δεν μπορεί να μεταφερθεί ή να υποβληθεί από τρίτο πρόσωπο χωρίς ρητή εξουσιοδότηση.
Παράλληλα, καταγγέλλει ότι δημιουργήθηκε η εντύπωση πως ο κ. Ρούπας ενεργούσε εξ ονόματός του χωρίς να διαθέτει σχετικό δικαίωμα, γεγονός που – όπως αναφέρει – προσβάλλει τόσο τον ίδιο προσωπικά όσο και τη θεσμική λειτουργία των συλλογικών οργάνων.
Για τον λόγο αυτό ζητά εγγράφως εξηγήσεις σχετικά με το αν υπήρξε οποιαδήποτε εξουσιοδότηση από μέρους του, καθώς και διευκρινίσεις για το ποιος συμπλήρωσε την ημερομηνία στο επίμαχο έγγραφο παραίτησης. Ταυτόχρονα καλεί τον κ. Ρούπα να αναγνωρίσει ότι δεν διέθετε εξουσία εκπροσώπησής του στο συγκεκριμένο ζήτημα, να μην επαναλάβει αντίστοιχες ενέργειες στο μέλλον και δηλώνει ότι διατηρεί κάθε νόμιμο δικαίωμα για δικαστικές ή πειθαρχικές ενέργειες προς προστασία της προσωπικότητάς του και των δικαιωμάτων του.
Ωστόσο, εκείνο που φαίνεται να προκάλεσε τον μεγαλύτερο θόρυβο δεν είναι μόνο η ύπαρξη του εξωδίκου. Είναι η παραδοχή που ακούστηκε κατά τη διάρκεια της συζήτησης ότι η επίμαχη ημερομηνία στο έγγραφο φέρεται να είχε αφεθεί «εν λευκώ» και να συμπληρώθηκε σε μεταγενέστερο χρόνο. Μια εξέλιξη που, ανεξάρτητα από τις ερμηνείες που μπορεί να δοθούν, γεννά εύλογα ερωτήματα για τη διαδικασία που ακολουθήθηκε και προσθέτει νέα διάσταση στην υπόθεση.
Για πολλούς, μάλιστα, από εκείνο ακριβώς το σημείο η συζήτηση παύει να αφορά αποκλειστικά μια εσωτερική διαφωνία και μεταφέρεται στο πεδίο των θεσμικών ευθυνών και της αξιοπιστίας των διαδικασιών.
Το κλίμα που επικρατεί στους διαδρόμους του Συλλόγου μόνο ήρεμο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Άλλοι μιλούν για σοβαρή παρεξήγηση, άλλοι για προειλημμένες αποφάσεις και εσωτερικές συνεννοήσεις, ενώ δεν λείπουν εκείνοι που βλέπουν πίσω από τις εξελίξεις ένα έργο με πολλούς πρωταγωνιστές, αρκετές παρασκηνιακές διεργασίες και ακόμη περισσότερα αναπάντητα ερωτήματα.
Η εικόνα αυτή φαίνεται να αποτυπώνεται και στη συνεδρίαση του έκτακτου Διοικητικού Συμβουλίου. Παρά τη σοβαρότητα των καταγγελιών, αρκετά μέλη δείχνουν να προσπαθούν ακόμη να κατανοήσουν το ακριβές αντικείμενο της συζήτησης και τα πραγματικά δεδομένα της υπόθεσης. Ανάμεσα σε ερμηνείες εγγράφων, αναζητήσεις διευκρινίσεων και αντικρουόμενες προσεγγίσεις, η διαδικασία κινείται σε ένα κλίμα αμηχανίας που σε αρκετές στιγμές αγγίζει τα όρια της φαρσοκωμωδίας.
Το έκτακτο Διοικητικό Συμβούλιο δεν καλείται πλέον να αξιολογήσει μόνο ένα εξώδικο ή μια διαφωνία μεταξύ δύο πλευρών. Καλείται να δώσει απαντήσεις σε ζητήματα θεσμικής τάξης, διαφάνειας και πολιτικής ευθύνης. Και όσο οι πρωταγωνιστές ανταλλάσσουν έγγραφα, αιχμές και διαφορετικές εκδοχές των γεγονότων, τόσο η υπόθεση αποκτά χαρακτηριστικά που δύσκολα θα ξεχαστούν.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι, μετά την παραδοχή περί ημερομηνίας που συμπληρώθηκε εκ των υστέρων και ενώ η συνεδρίαση εξελίσσεται μέσα σε κλίμα σύγχυσης, ο πρόεδρος του Εμπορικού και Εισαγωγικού Συλλόγου Πατρών, Μάκης Κατσιγιάννης, παρακολουθεί εμβρόντητος τις εξελίξεις. Η προσπάθεια αποσαφήνισης των γεγονότων κινδυνεύει πλέον να μετατραπεί σε μία από τις πιο αμήχανες, αντιφατικές και πολυσυζητημένες υποθέσεις που έχει αντιμετωπίσει ο Σύλλογος τα τελευταία χρόνια.
Και κάπως έτσι, η «καθαίρεση» που παρουσιάστηκε ως μια τυπική διοικητική διαδικασία καταλήγει να εγείρει πολύ περισσότερα ερωτήματα από όσα υποτίθεται ότι θα έκλεινε.
