Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, οι μεγάλες επιστροφές δεν γίνονται από βιασύνη αλλά από προετοιμασία. Χτίζονται αθόρυβα, με υπομονή, με σχέδιο και με την αίσθηση ότι η σωστή στιγμή θα έρθει όταν όλα θα είναι έτοιμα. Αυτό ακριβώς ήταν το μήνυμα που άφησε να αιωρείται ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μιλώντας σε συνέλευση πολιτών στη Θεσσαλονίκη για την ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου.
Ο ίδιος χρησιμοποίησε μια εικόνα από τον κόσμο του αθλητισμού για να περιγράψει την επόμενη ημέρα. Το πρωτάθλημα δεν κερδίζεται απλώς με την επιθυμία της επιστροφής αλλά με στέρεο εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης και με μια ομάδα που θα έχει φρεσκάδα αλλά και εμπειρία. Με ανθρώπους που θα παίζουν καλό ποδόσφαιρο και θα κερδίζουν μέσα στο γήπεδο της κοινωνίας. Η πολιτική δεν είναι μόνο συνθήματα αλλά και οργάνωση και κυρίως εμπιστοσύνη ότι υπάρχει σχέδιο.
Στην αίθουσα, ανάμεσα στις παρεμβάσεις πολιτών, ξεχώριζε κάτι που σπάνια συναντά κανείς τα τελευταία χρόνια στον δημόσιο διάλογο. Νέοι άνθρωποι, επιστήμονες, εργαζόμενοι και φοιτητές που δεν εμφανίστηκαν με διάθεση κομματικής αντιπαράθεσης αλλά με αγωνία για το μέλλον. Η παρουσία τους λειτούργησε σαν υπενθύμιση ότι η πολιτική δεν έχει τελειώσει για μια γενιά που μεγάλωσε μέσα σε κρίσεις αλλά εξακολουθεί να ψάχνει προοπτική.
Ο πρώην πρωθυπουργός μίλησε για το περίφημο ραντεβού με την ιστορία. Για τη στιγμή που δεν πρέπει να φτάσεις ούτε πολύ νωρίς ούτε πολύ αργά. Στην πραγματικότητα περιέγραψε κάτι πιο βαθύ από μια προσωπική πολιτική επιστροφή. Μια ανάγκη που φαίνεται να ωριμάζει στον προοδευτικό χώρο για κάτι ευρύτερο από τις υπάρχουσες κομματικές ισορροπίες. Μια επανεκκίνηση που δεν θα βασιστεί στην απλή πρόσθεση δυνάμεων αλλά σε μια υπέρβαση.
Η κριτική προς την κυβέρνηση της Νέα Δημοκρατία ήταν έντονη. Η ακρίβεια, οι ανισότητες και η αίσθηση ότι η εξουσία λειτουργεί χωρίς πραγματικό αντίπαλο δημιουργούν ένα πολιτικό κλίμα που πολλοί πολίτες παρακολουθούν με αυξανόμενη δυσφορία. Όταν μια κυβέρνηση παίζει χωρίς αντίπαλο, η αλαζονεία γίνεται σχεδόν φυσική εξέλιξη.
Το ενδιαφέρον όμως βρίσκεται αλλού. Στην προσπάθεια να διαμορφωθεί μια εναλλακτική πρόταση που δεν θα στηρίζεται στην οργή αλλά στην προοπτική. Ο ίδιος φάνηκε να απορρίπτει την ιδέα μιας πολιτικής που θα κινείται από εκδίκηση ή από τη φιλοδοξία διατήρησης αξιωμάτων. Η πολιτική αλλαγή, αν έρθει, θα πρέπει να στηρίζεται σε κάτι πιο βαθύ από την απλή εναλλαγή προσώπων.
Ίσως τελικά το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της παρέμβασής του να ήταν η επιλογή της αναμονής. Σε μια εποχή όπου οι περισσότεροι βιάζονται να δηλώσουν παρόντες, εκείνος μοιάζει να υποστηρίζει ότι οι πραγματικές επιστροφές χρειάζονται χρόνο. Και ότι όταν μια ομάδα είναι πραγματικά έτοιμη, το γήπεδο το καταλαβαίνει πρώτο.
