Υπάρχουν υποθέσεις που δεν κλείνουν ποτέ πραγματικά, μόνο βυθίζονται στη σιωπή. Στο Δάσος της Στροφυλιάς, σε μια από τις πιο απομονωμένες και πυκνόφυτες περιοχές της Δυτικής Αχαΐας, ανθρώπινα οστά ήρθαν στο φως σχεδόν τρία χρόνια μετά την εξαφάνιση του 28χρονου υπηκόου Μπαγκλαντές στο Λάππα. Μια υπόθεση που από το καλοκαίρι του 2022 δεν έκλεισε ποτέ, απλώς σταμάτησε να ακούγεται δυνατά, τουλάχιστον μέχρι τώρα.
Το πρωί της 20ής Μαΐου συνεργεία καθαρισμού που επιχειρούσαν στην περιοχή για την αντιπυρική περίοδο εντόπισαν τα οστά σε σημείο δύσβατο σχεδόν απροσπέλαστο. Η ενημέρωση στις Αρχές ήταν άμεση και η αντίδραση επίσης αστραπιαία. Αστυνομικοί απέκλεισαν την περιοχή μέσα σε λίγα λεπτά, ο ιατροδικαστής κλήθηκε από την Πάτρα. Τα ευρήματα μεταφέρθηκαν για εξετάσεις. DNA ανθρωπολογική ανάλυση και κάθε διαθέσιμο εργαλείο θα επιστρατευτεί για ένα και μόνο ερώτημα. Σε ποιόν άνθρωπο ανήκουν τα οστά.
Οι πρώτες εκτιμήσεις όμως δεν άφησαν πολλά περιθώρια ουδετερότητας. Τα χαρακτηριστικά του κρανίου και η μορφολογία των οστών παραπέμπουν σε άτομο ασιατικής καταγωγής. Έτσι το παρελθόν δεν είναι πια παρελθόν, γιατί η υπόθεση του 2022 επιστρέφει στο προσκήνιο.
Ο 28χρονος είχε εξαφανιστεί τον Ιούλιο εκείνης της χρονιάς. Από την πρώτη στιγμή οι έρευνες δεν πίστεψαν στο σενάριο της οικειοθελούς φυγής. Κάτι δεν ταίριαζε, έλειπε ένα κομμάτι από την εικόνα.
Οι αστυνομικές έρευνες είχαν στραφεί γρήγορα σε οικονομικές διαδρομές μέσα σε κλειστή κοινότητα μεταναστών όπου ο νεαρός φέρεται να λειτουργούσε ως άτυπος διαμεσολαβητής χρημάτων. Χρήματα που δεν περνούσαν από τραπεζικά ίχνη και συναλλαγές που δεν καταγράφονταν ποτέ επίσημα.
Σε τέτοιες διαδρομές τα λάθη δεν συγχωρούνται εύκολα.
Η περιοχή ανάμεσα στο Κουνουπέλι και στου Λάππα είχε από νωρίς μπει στο μικροσκόπιο. Μια ζώνη αγροτοδασική πυκνή και δύσβατη όπου ένα ίχνος μπορεί να χαθεί για πάντα αν δεν το βρει πρώτα η ίδια η φύση.
Στην πορεία της έρευνας είχαν εκδοθεί διεθνή εντάλματα σύλληψης για τρία πρόσωπα. Κανείς δεν εντοπίστηκε ποτέ. Τα ίχνη τους χάθηκαν εκτός συνόρων και η υπόθεση έμεινε μετέωρη χωρίς απαντήσεις αλλά και χωρίς λήθη. Τουλάχιστον μέχρι τώρα.
Για τις Αρχές η ανεύρεση οστών αλλάζει πλήρως το επίπεδο της έρευνας, δεν μιλάμε πλέον για εξαφάνιση. Αν η ταυτοποίηση επιβεβαιώσει τις εκτιμήσεις η υπόθεση περνά οριστικά σε άλλη κατηγορία. Ανθρωποκτονία, νέα ανάλυση στοιχείων. Πλέον οι αρχές προχωρούν σε νέος έλεγχο καταθέσεων και φυσικά νέα ανάγνωση ενός παλιού παζλ.
Και στο βάθος μια οικογένεια που περιμένει απαντήσεις εδώ και τρία χρόνια. Στη Δυτική Αχαΐα λίγοι μιλούν ανοιχτά αλλά πολλοί θυμούνται. Και ακόμη περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι η Στροφυλιά δεν έκρυψε απλώς κάτι. Το κράτησε μέχρι να το αποκαλύψει μόνη της.
