Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και με τη σιωπή να βαραίνει τις στιγμές, συγγενείς, φίλοι, άνθρωποι των γραμμάτων και πλήθος κόσμου είπαν σήμερα το τελευταίο «αντίο» στον Στέλιο Ράμφο, στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονος στο Χαλάνδρι.
Ο σπουδαίος διανοητής και συγγραφέας έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα 10 Αυγούστου, σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο συγγραφικό έργο και μια ξεχωριστή πνευματική παρακαταθήκη. Η απουσία του έγινε αισθητή από την πρώτη στιγμή, καθώς ο Στέλιος Ράμφος υπήρξε για δεκαετίες μια ιδιαίτερη και επιδραστική παρουσία στον δημόσιο διάλογο, με τον λόγο και τις παρεμβάσεις του να ανοίγουν διαρκώς νέους δρόμους σκέψης.
Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε με την οικογένειά του στο πλευρό του. Η σύζυγός του, Ειρήνη, και οι δύο κόρες του, ντυμένες στα λευκά, στάθηκαν συντετριμμένες απέναντι στην οριστικότητα του αποχαιρετισμού, ενώ γύρω τους άνθρωποι που τον γνώρισαν και τον εκτίμησαν έσπευσαν να τον συνοδεύσουν στην τελευταία του διαδρομή.
Η κηδεία πραγματοποιήθηκε δημοσία δαπάνη, με κοινή απόφαση των υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Εσωτερικών, ως αναγνώριση της προσφοράς του στην πνευματική και πολιτιστική ζωή της χώρας.
Η συγκινητική αναφορά του ιερέα στις τελευταίες του στιγμές
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η αναφορά του ιερέα στις τελευταίες στιγμές του Στέλιου Ράμφου.
Όπως περιέγραψε, λίγο πριν από το τέλος, ενώ βρισκόταν πάνω από το κεφάλι του το πετραχήλι και διαβαζόταν η ευχή, ο 87χρονος διανοητής σήκωσε το εξαντλημένο χέρι του και το κατέβασε χαμηλότερα, σχεδόν μέχρι τα μάτια του, σαν να ήθελε να καλυφθεί ακόμη περισσότερο.
Για τον ιερέα, η κίνηση αυτή είχε έναν βαθύ συμβολισμό. Ένας άνθρωπος που σε όλη του τη ζωή αναμετρήθηκε με τα μεγάλα ερωτήματα της ύπαρξης, τις αγωνίες, την πίστη και την ανθρώπινη φύση, έμοιαζε στις τελευταίες του στιγμές να αναζητά τη σκέπη και τη χάρη του Θεού.
Ήταν μια μικρή, σχεδόν ανεπαίσθητη κίνηση, που όμως για όσους βρίσκονταν εκεί απέκτησε ιδιαίτερο βάρος.
Ο Στέλιος Ράμφος έφυγε, αφήνοντας πίσω του όχι μόνο βιβλία και ιδέες, αλλά και ένα αποτύπωμα που δύσκολα σβήνει. Έναν τρόπο σκέψης που δεν περιορίστηκε στις σελίδες των έργων του, αλλά πέρασε στον δημόσιο διάλογο και επηρέασε γενιές ανθρώπων.
Σήμερα, στο Χαλάνδρι, οι λέξεις ήταν λίγες. Η συγκίνηση, όμως, ήταν μεγάλη. Και το τελευταίο «αντίο» σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες διανοητές της εποχής του έγινε μέσα σε μια ατμόσφαιρα σιωπής, σεβασμού και βαθιάς ευγνωμοσύνης για όσα άφησε πίσω του.
