Σοβαρές αντιδράσεις προκαλεί ο αποχαρακτηρισμός ενός εγγράφου της CIA που παρέμενε μυστικό για περισσότερες από έξι δεκαετίες και αναφέρεται σε πιθανές κατευθύνσεις θεραπείας του καρκίνου. Το έγγραφο συντάχθηκε τον Φεβρουάριο του 1951 και αποχαρακτηρίστηκε το 2014, συνοψίζοντας μια σοβιετική επιστημονική μελέτη που εξέταζε τις εντυπωσιακές βιοχημικές ομοιότητες ανάμεσα στα παρασιτικά σκουλήκια και στους καρκινικούς όγκους.
Σύμφωνα με την αναφορά, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τόσο τα παράσιτα όσο και τα καρκινικά κύτταρα ευδοκιμούν κάτω από παρόμοιες μεταβολικές συνθήκες και συσσωρεύουν μεγάλες ποσότητες γλυκογόνου, ενός μορίου που λειτουργεί ως ενεργειακό απόθεμα για τα κύτταρα. Η παρατήρηση αυτή ενίσχυσε την υπόθεση ότι οι δύο οργανισμοί παρουσιάζουν κοινά βιοχημικά χαρακτηριστικά.
Η μελέτη αναφέρθηκε επίσης σε πειράματα όπου ορισμένες χημικές ενώσεις φάνηκε να επηρεάζουν τόσο τις παρασιτικές λοιμώξεις όσο και τους κακοήθεις όγκους. Ένα από τα φάρμακα που εξετάστηκαν ήταν το Myracyl D, το οποίο είχε ήδη χρησιμοποιηθεί κατά της βιλχαρζίας και σύμφωνα με τα στοιχεία της εποχής εμφάνιζε δράση και απέναντι σε καρκινικούς όγκους.
Παράλληλα, άλλες ενώσεις φάνηκε να παρεμβαίνουν στην παραγωγή νουκλεϊκών οξέων, δηλαδή των βασικών δομικών στοιχείων του DNA και του RNA. Η διαδικασία αυτή είναι απαραίτητη για την ανεξέλεγκτη διαίρεση των καρκινικών κυττάρων και η αναστολή της μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη των όγκων.
Πειράματα σε ποντίκια έδειξαν ακόμη ότι οι καρκινικοί όγκοι αντιδρούσαν διαφορετικά σε ορισμένες χημικές ουσίες σε σύγκριση με τους φυσιολογικούς ιστούς. Η διαφορά αυτή ενίσχυσε την άποψη ότι οι όγκοι διαθέτουν μοναδικά μεταβολικά χαρακτηριστικά που θα μπορούσαν να αποτελέσουν στόχο για νέες θεραπείες.
Το έγγραφο βασίστηκε σε άρθρο του 1950 που δημοσιεύθηκε στο σοβιετικό επιστημονικό περιοδικό Priroda από τον καθηγητή V V Alpatov, ο οποίος μελετούσε τη βιοχημική συμπεριφορά των ενδοπαράσιτων οργανισμών που ζουν μέσα στο σώμα ενός ξενιστή. Αμερικανοί αναλυτές μετέφρασαν το άρθρο και το συμπεριέλαβαν σε εσωτερική αναφορά, καθώς θεωρήθηκε ότι είχε πιθανή σημασία για τη βιοϊατρική έρευνα αλλά και για ζητήματα εθνικής άμυνας στα πρώτα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου.
Παρότι το έγγραφο αποχαρακτηρίστηκε πριν από περισσότερο από δέκα χρόνια, επανεμφανίστηκε πρόσφατα στο διαδίκτυο προκαλώντας έντονες συζητήσεις. Ορισμένοι χρήστες των κοινωνικών δικτύων υποστήριξαν ότι εγείρονται ερωτήματα για το γιατί τέτοιες έρευνες παρέμειναν κλειδωμένες σε αρχεία μυστικών υπηρεσιών για δεκαετίες.
Ωστόσο το ίδιο το έγγραφο δεν υποστηρίζει ότι ο καρκίνος προκαλείται από παράσιτα. Αναφέρει μόνο ότι η σοβιετική μελέτη εντόπισε βιοχημικές ομοιότητες ανάμεσα στους όγκους και τα παρασιτικά σκουλήκια και ότι ορισμένες χημικές ενώσεις επηρέαζαν και τους δύο οργανισμούς σε πειραματικές συνθήκες.
Η ανάλυση υπογράμμιζε επίσης ότι τόσο τα παράσιτα όσο και τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να επιβιώνουν σε περιβάλλοντα με χαμηλή περιεκτικότητα σε οξυγόνο χρησιμοποιώντας εναλλακτικές μεταβολικές οδούς. Η ικανότητα αυτή ενδέχεται να βοηθά τους όγκους να αναπτύσσονται ακόμη και σε περιοχές του σώματος όπου η παροχή αίματος και οξυγόνου είναι περιορισμένη.
