Το Τελ Αβίβ ανεβάζει την επιτήρηση απέναντι στην τουρκική στρατιωτική παρουσία – Η Συρία το νέο πεδίο αντιπαράθεσης και η Αθήνα σε κομβικό ρόλο
Νέα επικίνδυνη εξίσωση διαμορφώνεται στην Ανατολική Μεσόγειο, καθώς η αντιπαράθεση Ισραήλ και Τουρκίας περνά από το επίπεδο των πολιτικών διαφωνιών σε μια ολοένα πιο έντονη στρατιωτική και επιχειρησιακή αντιπαράθεση.
Το Ισραήλ αυξάνει την επιτήρηση στην περιοχή και ενισχύει την επιχειρησιακή του ετοιμότητα, με την τουρκική στρατιωτική παρουσία να βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο των ισραηλινών σχεδιασμών.
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται η Jerusalem Post, το ισραηλινό Πολεμικό Ναυτικό πραγματοποιεί κινήσεις αποτροπής, ενώ οι ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις παρακολουθούν στενά την ανάπτυξη τουρκικών στρατιωτικών δυνατοτήτων στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η ανησυχία του Τελ Αβίβ δεν περιορίζεται στη θάλασσα. Εκτείνεται στη Συρία, στη Γάζα και στις ευρύτερες ισορροπίες που διαμορφώνονται στην περιοχή.
Η Συρία στο επίκεντρο – Φόβοι για τουρκικά ραντάρ
Το μεγάλο «αγκάθι» για το Ισραήλ είναι η Συρία.
Η ενίσχυση της τουρκικής παρουσίας στη χώρα δημιουργεί έναν νέο παράγοντα στον ισραηλινό στρατηγικό σχεδιασμό, καθώς το Τελ Αβίβ θέλει να διατηρήσει την ελευθερία δράσης της Πολεμικής του Αεροπορίας.
Ισραηλινοί αξιωματούχοι έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι οι ισραηλινές επιχειρήσεις εναντίον στρατιωτικών εγκαταστάσεων στη Συρία συνδέονται, μεταξύ άλλων, με την προσπάθεια να αποτραπεί η εγκατάσταση τουρκικών ραντάρ, συστημάτων αεράμυνας ή άλλων υποδομών που θα μπορούσαν να περιορίσουν την ισραηλινή επιχειρησιακή ελευθερία.
Με άλλα λόγια, το Ισραήλ δεν θέλει να βρεθεί αντιμέτωπο με μια νέα στρατιωτική πραγματικότητα στα βόρεια σύνορά του.
Και κυρίως δεν θέλει να επιτρέψει στην Τουρκία να δημιουργήσει υποδομές που θα μπορούσαν να αλλάξουν τους σημερινούς συσχετισμούς.
Η Γάζα ανοίγει νέο μέτωπο
Η ανησυχία του Ισραήλ επεκτείνεται και στη Γάζα.
Στο Τελ Αβίβ αντιμετωπίζεται με επιφύλαξη η πιθανή τουρκική συμμετοχή στη σχεδιαζόμενη Διεθνή Δύναμη Σταθεροποίησης, καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προσφέρει στην Άγκυρα πρόσθετη παρουσία σε ένα από τα πλέον ευαίσθητα σημεία της Μέσης Ανατολής.
Η Τουρκία, από την πλευρά της, επιχειρεί να ενισχύσει τον ρόλο της ως περιφερειακής δύναμης. Από τη Συρία και τη Λιβύη έως τη Γάζα, η Άγκυρα διεκδικεί μεγαλύτερο λόγο στις εξελίξεις.
Αυτό ακριβώς δημιουργεί το νέο σημείο τριβής με το Ισραήλ.
Το βλέμμα στο Κάιρο
Μέσα σε αυτή την εξίσωση, η Αίγυπτος αποκτά ιδιαίτερη σημασία για το Ισραήλ.
Το Τελ Αβίβ αναζητά τρόπους να ενισχύσει τη συνεργασία του με το Κάιρο και να διαμορφώσει ένα ευρύτερο περιφερειακό πλαίσιο που θα λειτουργεί ως αντίβαρο στην τουρκική επιρροή.
Όμως η κατάσταση είναι κάθε άλλο παρά απλή.
Τουρκία και Αίγυπτος έχουν τα τελευταία χρόνια κάνει σημαντικά βήματα προσέγγισης. Η επίσκεψη του Αιγύπτιου υπουργού Άμυνας Ασράφ Σάλεμ Ζάχερ στην Άγκυρα τον Ιούλιο, αλλά και οι κοινές στρατιωτικές δραστηριότητες των δύο χωρών, δείχνουν ότι η σχέση τους έχει περάσει σε διαφορετική εποχή.
Παρά τη βελτίωση των σχέσεων, ωστόσο, παραμένουν σημαντικές διαφωνίες, κυρίως γύρω από τη Λιβύη και την Ανατολική Μεσόγειο.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το περιθώριο για το Ισραήλ.
Ελλάδα και Κύπρος στον πυρήνα
Η Ελλάδα και η Κύπρος αποτελούν πλέον κρίσιμους κρίκους στη νέα γεωπολιτική εξίσωση.
Η στενή αμυντική συνεργασία Αθήνας και Τελ Αβίβ αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σε πεδίο αυξημένου στρατηγικού ανταγωνισμού.
Στα τέλη Ιουνίου, ο αρχηγός του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, αντιναύαρχος Δημήτριος-Ελευθέριος Κατάρας, επισκέφθηκε το Ισραήλ και συναντήθηκε με τον αρχηγό του ισραηλινού Πολεμικού Ναυτικού, αντιναύαρχο Εγιάλ Χαρέλ.
Στις επαφές συμμετείχε και η επίλεκτη μονάδα ειδικών επιχειρήσεων του ισραηλινού Πολεμικού Ναυτικού, Shayetet 13.
Το αντικείμενο ήταν η περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας και του επιχειρησιακού συντονισμού των δύο πλευρών.
Ο χάρτης αλλάζει
Η Ανατολική Μεσόγειος βρίσκεται μπροστά σε μια νέα περίοδο στρατηγικής αστάθειας.
Η Τουρκία διευρύνει το αποτύπωμά της. Το Ισραήλ ενισχύει την αποτροπή του. Η Αίγυπτος ισορροπεί ανάμεσα στις νέες σχέσεις της με την Άγκυρα και στις δικές της στρατηγικές επιδιώξεις. Και Ελλάδα και Κύπρος αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία στον σχεδιασμό των περιφερειακών ισορροπιών.
Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν οι εξελίξεις θα οδηγήσουν σε μια νέα αρχιτεκτονική συνεργασιών ή σε έναν ακόμη πιο σκληρό ανταγωνισμό για τον έλεγχο της στρατηγικής επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ένα είναι βέβαιο ο χάρτης ισχύος στην περιοχή αλλάζει και αυτή τη φορά η αντιπαράθεση δεν περιορίζεται στα διπλωματικά τραπέζια.
