Η Δυτική Ελλάδα ζει ώρες αγωνίας καθώς η κακοκαιρία σφυροκοπά αδιάκοπα πόλεις και χωριά, αφήνοντας πίσω της καταστροφές, αποκλεισμένους ανθρώπους και μια κοινωνία που παλεύει να σταθεί όρθια μέσα στη λάσπη και τον φόβο.
Στην Αιγιάλεια και στις ορεινές κοινότητες της Ηλείας, οικογένειες βρέθηκαν ξαφνικά αποκλεισμένες, παιδιά μεταφέρθηκαν στην αγκαλιά συγγενών μέσα από επικίνδυνες διαδρομές και ηλικιωμένοι κοίταζαν ανήμποροι τα χώματα να καταπίνουν τις εισόδους των σπιτιών τους.
Οι πολίτες κάνουν λόγο για έντονη εγκατάλειψη, για καθυστερήσεις και για μια αίσθηση ότι οι τοπικές κοινωνίες μένουν μόνες απέναντι στις δυνάμεις της φύσης.
Κάθε νέα βροχή φέρνει νέο φόβο, κάθε νύχτα γίνεται πιο βαριά από την προηγούμενη και κάθε κάτοικος αναρωτιέται πότε θα επιστρέψει η κανονικότητα. Η Δυτική Ελλάδα δεν ζητά μόνο βοήθεια, ζητά απαντήσεις, ζητά προστασία, ζητά το δικαίωμα της ασφάλειας.
